Prikkelbaar, gevoelens van verdriet en tranen na de seks zijn de symptomen van postcoïtale dysforie (PCD), ook bekend als post-seks blues. Daar waar eerder onderzoek heeft uitgewezen dat dit fenomeen zich vooral bij vrouwen voordoet, bewijzen wetenschappers van Queensland University of Technology (QUT) het tegendeel.

Masterstudent Joel Maczkowiack en universitair docent Robert Schweitzer publiceerden onlangs hun resultaten in Journal of Sex & Marital Therapy.

Ervaring met seks complexer dan gedacht

Maczkowiack en Schweitzer rekruteerden 1208 mannen via verschillende online kanalen om anoniem een online cross-sectionele vragenlijst in te vullen. De mannen kwamen onder meer uit Australië, de VS, het VK, Rusland, Nieuw-Zeeland en Duitsland.

Ongeveer 2 op de 5 gaf aan PCD-symptomen te ervaren. 20% bleek dit in de 4 weken voorafgaand aan het onderzoek te hebben meegemaakt en circa 4% geeft aan dat post-seks blues regelmatig voorkomt.

Schweitzer: “De resultaten laten zien dat de mannelijke ervaring met seks veel gevarieerder en complexer is dan eerder werd gedacht. Dit zou implicaties kunnen hebben voor toekomstige therapieën en meer openheid over de seksuele ervaring van mannen.”

Seksuele responscyclus

Tot nog toe heeft weinig onderzoek gefocust op de laatste fase van de seksuele responscyclus (verlangen, opwinding, plateau, orgasme en herstel/ontspanning), waar PCD een uiting van is. Deze fase is daarom nog een beetje een mysterie en slecht begrepen. Schweitzer vertelt dat over het algemeen wordt aangenomen dat mannen en vrouwen een scala aan positieve emoties ervaren, waaronder tevredenheid en ontspanning onmiddellijk na consensuele seksuele activiteit.

Maar dit onderzoek laat zien dat ook mannen wel degelijk een postcoïtale huilbui kunnen ervaren.

Waarom ontstaat PCD?

Wetenschappelijk en klinisch onderzoek naar PCD is nog beperkt, maar er wordt verondersteld dat een aantal potentiële psychologische, fysiologische en sociale oorzaken meespelen. Allereerst komt er een combinatie van hormonen vrij in de hersenen, waardoor je endorfine verhoogd wordt, oxytocine, en een dosis prolactine, die de effecten van de verhoogde dopamine tegengaan. Zo gek is het dus niet dat het menselijk lichaam kan reageren met een aantal gedragingen die we niet kunnen controleren.