Prostaatkanker is gevreesd. En niet alleen omdat het een levensbedreigende ziekte is.

Bijna één op de tien Nederlandse mannen krijgt prostaatkanker en daarmee is deze kankervorm het meest voorkomend onder mannen. Behalve dat prostaatkanker zélf een zeer ernstige aandoening is, vrezen mannen ook voor de operatie van de prostaat. Vlakbij lopen namelijk zenuwbanen en als die, soms onvermijdelijk, beschadigd worden kan dat leiden tot incontinentie en impotentie. Albert Kamperman was 56 jaar in 2006 toen bij hem prostaatkanker werd vastgesteld. Na twee blaasontstekingen stuurde zijn huisarts hem voor de zekerheid naar de uroloog. Daar werd bloed afgenomen en Albert moest een aantal vragenlijsten invullen, over plassen, seks en algehele gezondheid. Via een rectaal toucher constateerde de specialist dat de prostaat glad aanvoelde en dat leek gunstig. “Maar uit het bloedonderzoek bleek dat mijn PSA [Prostaat Specifiek Antigeen, red.] te hoog was. Eigenlijk is de PSA-waarde de enige duiding op prostaatkanker.” Albert had geen specifieke klachten, ook niet bij het plassen. De specialist nam een aantal biopten en daaruit bleek onomstotelijk dat Albert prostaatkanker had. “Dat slechte nieuws werd mij door de uroloog verteld op weg naar de spreekkamer. Meteen daarna werden de mogelijke behandelingen voorgelegd. Maar ik wist niet wat ik moest zeggen, ik was totaal overdonderd.”

Internet

Het thuisfront reageerde net zo geschokt, maar gesteund door zijn naasten besloot Albert niet bij de pakken neer te gaan zitten. Hij dook het internet op en vond veel informatie. Dat maakte de keuze op zich niet makkelijker. Aanvankelijk leek HIFU, waarbij de tumor niet operatief wordt verwijderd maar de tumorcellen met ultrasone geluidsgolven worden vernietigd, de beste optie voor Albert. Probleem: in 2006 was de behandeling nog niet in Nederland voorhanden. In Duitsland wel. “Ik liet me daar adviseren, ook over de Da Vinci robot, brachytherapie en andere behandelingen, maar bleef toch twijfelen. Uit een MRI die naderhand in Nederland werd gemaakt, bleek dat de tumor binnen de prostaat zat en dat er geen uitzaaiingen waren. Ik koos toen voor een verwijdering van de prostaat met behulp van de Da Vinci robot. Dat heeft veel voordelen. Het beeld dat de chirurg via de robot ziet is tien maal zo groot én driedimensionaal. Bovendien neutraliseert de robot het trillen van de handen van de chirurg. Daardoor kan hij veel gedetailleerder werken.” En dat is niet onbelangrijk, gezien de belangrijke zenuwbanen in de nabijheid van de prostaat. Soms is de tumor zó groot, dat de zenuwen wel verwijderd moeten worden. Bij Albert lukte het, mede dankzij de ervaring van de chirurg en het nauwkeurige werk, om de zenuwen intact te laten. Na de operatie herstelde hij voorspoedig. Na zes dagen kon de urinekatheter verwijderd worden. Omdat de urineleider tijdens de operatie doorgesneden en hersteld moet worden, vergt het enige tijd voordat dit volledig genezen is. “In het begin levert dat een heel lichte incontinentie op, maar na het herstel en met oefeningen om de bekkenbodemspieren te trainen is dat helemaal goed gekomen.”

Tips

De Da Vinci robot is inmiddels ook in Nederland geïntroduceerd, al wijst Albert er wel op bij de chirurg te vragen naar zijn ervaring. En ook: “Neem iemand mee bij besprekingen met de specialist, want twee horen meer dan één en als patiënt ben je er soms niet helemaal bij.”

Meer informatie
www.prostaatkankerstichting.nl