Kinderen en adolescenten met angststoornissen zouden het meest gebaat zijn bij cognitieve gedragstherapie (CGT) in groepsverband. Dat komt naar voren uit onderzoek van de Universiteit van Oxford.

Onderzoeker Andrea Cipriani van de afdeling Psychiatrie van de universiteit van Oxford is zeer te spreken over de resultaten. “De bevindingen zijn bemoedigend omdat ze laten zien dat er een reëel voordeel is van lang gevestigde psychologische behandelingen voor angststoornissen bij adolescenten.

Interactie met lotgenoten

Van alle vormen van psychotherapie die in klinische setting werden getest, bleek alleen CGT in groepsverband effectief in het verminderen van angstsymptomen. Deze vorm van therapie zou over het algemeen betere resultaten opleveren vanwege de interactie met lotgenoten en de reacties die uitgelokt worden bij patiënten in groepsgesprekken.

Ciprani: “Het is voor behandelaren niet altijd even duidelijk of een vorm van psychotherapie goed kan uitpakken. De positieve resultaten uit dit onderzoek kunnen helpen om duidelijkere richtlijnen te creëren. Omdat er nog niks gezegd kan worden over het langetermijneffect van psychotherapie is meer onderzoek van belang. Met name naar het specifieke behandeleffect voor verschillende patiëntgroepen.”

CGT versus andere vormen psychotherapie

101 unieke klinische onderzoeken waaraan ongeveer 7000 personen deelnamen, werden geanalyseerd door de onderzoekers. CGT werd vergeleken met andere psychotherapievormen. De verschillende toepassingen van CGT bleken allen gunstiger uit te pakken in vergelijking met andere vormen, en therapievormen waar een wachtlijst voor geldt. De algehele kwaliteit van leven voor kinderen en adolescenten verbeterde aanzienlijk.

Cognitieve gedragstherapie

CGT is een praattherapie ontworpen om mensen te helpen hun problemen onder controle te krijgen door positieve veranderingen aan te moedigen in hun gedrag en denkwijze. Het wordt veel gebruikt voor de behandeling van angst en depressie, evenals andere psychische en lichamelijke gezondheidsproblemen. Deze vorm van therapie wordt vooral bij volwassenen toegepast. Het is ontworpen om te helpen op een positievere manier om te gaan met problemen door deze in kleinere stukken op te delen.