Bij zijn geboorte kreeg Wobbie Baars (21) te weinig zuurstof, waardoor hij lichte hersenschade opliep. Nu is hij jongvolwassen en neemt hij meer en meer de regie over zijn leven in handen. Wobbie woont bij de grootste zorginstelling voor mensen met een verstandelijke beperking in Twente en werkt bij een groene dagbestedingslocatie in Almelo.

Steeds meer zelfstandigheid

Wobbie wil graag deelnemen aan de leer-werklijnen die volop in ontwikkeling zijn. Momenteel werkt hij al: houtkloven met een bijl. Maar hij wil ook graag een certificaat halen om met een kettingzaag te werken. “Ik kan het dan helemaal zelfstandig doen en ben ik niet afhankelijk van andere mensen. Ik vind het fijn om zelfstandig te zijn en zelf het hout te zagen dat ik moet kloven.”

Zelfstandig wonen

Het streven naar zelfstandigheid leeft bij Wobbie niet alleen op het gebied van zijn werk. Hij groeit er ook naar toe om al dan niet met begeleiding zelfstandig te gaan wonen. En hij gaat proberen zijn rijbewijs te halen. Persoonlijk begeleider Peter van Doorn ziet dat jongens als Wobbie enorm groeien van de zelfstandigheid en eigen regie die voor hen in het verschiet ligt.

De afgelopen jaren werkte zijn organisatie al zelf met certificeringen, die ook in de Persoonlijke Ondersteuningsplannen waren opgenomen. “Zo’n certificaat betekent heel veel voor ze. Zelfstandigheid en waardering, daar groeien ze van”, vertelt hij. Lang was het makkelijk om deze jongens dingen uit handen te nemen. De groei die ze ondervinden door een certificaat te halen en zélf dingen te doen, is een enorme stap. Zo wilde Wobbie dit al wel eerder doen, maar die leer-werklijnen waren hier toen nog niet, legt hij uit.

Begeleidingstraject met jobcoach

Een volgende stap kan zijn dat deze jongens in een begeleidingstraject komen met een jobcoach, waarmee ze in het reguliere werkveld terecht kunnen komen. Een certificaat helpt dan mee. Voor een bedrijf in de omgeving kan een certificaat drempelverlagend werken om jongens als Wobbie in dienst te nemen. Wobbie zelf ziet het helemaal zitten om bij een bedrijf een of twee dagen in de week te kunnen werken.

Andersom is het voor bedrijven interessant om op die manier invulling te geven aan hun Wmo-doelstelling. In het geval van Wobbie mag een participerend hoveniersbedrijf binnen de leer-werklijnen toetsen afnemen. De leer-werklijnen worden aangepast aan de deelnemer in kwestie, zodat er altijd sprake is van maatwerk. Volgens Van Doorn is het nauwelijks nodig om de jongens te stimuleren om mee te doen. “We moeten het enthousiasme eerder temperen”, glimlacht hij. Een wens kan echter niet altijd een doel zijn: soms is het een stap te ver.

Blik op de toekomst

Wobbie heeft de smaak in ieder geval te pakken. Na het behalen van een certificaat ‘kettingzaag’ ziet hij mogelijkheden om het certificaat ‘bos- of bermmaaier’ te halen. Voor jongens met een WLZ-indicatie (Wet Langdurige Zorg) is het belangrijk om deze mogelijkheden te zien en dat vanuit supported employment -maatwerk en ondersteuning op maat van de mogelijkheden die deze jongens hebben – daar waar mogelijk, deze kansen worden geboden.