Tijdens het douchen ontdekte Tanja Schuil een knobbeltje in haar borst. De diagnose: borstkanker. Voor de zekerheid wilde ze beide borsten laten weghalen. Gelukkig wist de arts haar ervan te overtuigen dat een borstsparende operatie mogelijk was.

Hoe werd de diagnose gesteld?

Tanja was 39 toen ze met het knobbeltje naar de huisarts ging. Het is 2011. “De huisarts dacht dat het niets ernstigs was, maar stuurde me voor de zekerheid door voor een foto.” Samen met haar man ging ze naar het ziekenhuis voor een mammografie. Er was ‘iets te zien’, dus volgde een echografie. Toen daar ook iets te zien was, werden enkele biopten genomen.

“Een week wachten op de uitslag en dan stort je wereld in.” Ze werd panisch en dacht dat alles snel moest, ook het nadenken over de ingreep. Ze meldde zich meteen aan bij Borstkankervereniging Nederland (BVN) en een team van ‘patient advocates’. Die hebben haar enorm geholpen.

Redelijk agressieve chemotherapie

Vaak zit de kanker in de lymfeklieren richting de oksels, maar bij Tanja zat de tumor teveel in het midden: onder het borstbeen. Hierdoor kon één klier met kankercellen verwijderd worden, maar meer niet. “Tenzij ze m’n ribben gingen breken.” Een vervolgbehandeling was moeilijk. In overleg met de chirurg werd besloten eerst een chemo te doen en dan te bestralen.

Het was een redelijk agressieve chemokuur en voor de zekerheid werd ook een groter gebied bestraald. Vanwege de hormoongevoelige tumor die Tanja had, moet ze medicatie blijven nemen tot vijf jaar na de diagnose. Maar ze is blij met het resultaat. “Het is mooi geworden, je ziet slechts twee littekens.”

Onbegrip op het werk

De borstkanker had ook enorme impact op haar man en twee kinderen. “De kleinste was destijds vijf en erg boos op de tumor in mama’s borst. We hebben uitgelegd dat we het ‘monster Harry’ uit mama’s borst gingen halen om ‘m dood te maken.” Tanja heeft na de diagnose een tijd niet gewerkt. “In eerste instantie waren m’n collega’s bezorgd. Maar toen ik een nieuwe bedrijfsarts kreeg, voelde ik me gepusht en niet meer serieus genomen.

Het jonge bedrijf was ook niet zo bekend met hoe om te gaan met kanker. Ik kreeg een job coach en het gevoel dat m’n baas dacht dat ik niet volledig kon terugkomen. Maar ik was volop bezig met herstellen, had tijden niet goed geslapen en de concentratie was weg. Het is lastig re-integreren als consultant met diverse projecten.”

Steun bij borstkanker

Haar inspanningen voor Borstkanker Vereniging Nederland geven haar energie. “Het enthousiasme en de gedrevenheid van mijn mede patiënt-advocates hebben mij ook enthousiast gemaakt om het leven rondom borstkanker te willen verbeteren. Wat ik wil meegeven is dat werkgevers niet voorbereid zijn op de terugkomst van kankerpatiënten. Je krijgt bijvoorbeeld een baan onder niveau, alsof je geen volwaardig mens meer bent. Daar moet nog heel wat werk verzet worden!”

Wat is jouw ervaring met borstkanker?