Laura (45) ontwikkelde de eetbuienstoornis Binge Eating Disorder (BED) al op jonge leeftijd. Hieronder vertelt ze over haar ervaring met BED.

Hoe is het bij jou ontstaan?

“BED is een eetbuienstoornis, waarbij in een kort tijdsbestek een grote hoeveelheid wordt gegeten. De reden is vaak om onaangename gevoelens te verdrijven, om emoties niet te voelen. Je bent de controle kwijt en voelt je achteraf erg schuldig.

Bij boulimia nervosa worden ook grote hoeveelheden gegeten, dit wordt gecompenseerd door spugen of bijvoorbeeld het gebruik van laxeermiddelen. Bij BED wordt er niet gecompenseerd.

Ik kan me nog goed herinneren dat ik in de zesde klas zat (nu zou dat groep acht zijn). De juf gaf me een compliment omdat ik was afgevallen. Dat kwam aan. Ik kreeg een compliment. Ik, die me altijd minder voelde dan een ander en veel werd gepest op school. En nu kreeg ik zomaar een compliment. Ik kon iets. Wauw! Hier is de eetstoornis begonnen.”

Wat waren je eerste klachten en welke acties zijn er toen ondernomen?

“Ik jojode al op jonge leeftijd. Op mijn elfde viel ik tien kilo af om daarna weer aan te komen. Op mijn achttiende woog ik echt te veel en ben twintig kilo afgevallen.

Langzaam kwamen de kilo’s er weer aan. Na drie zwangerschappen bereikte ik een dieptepunt. Ik was erg zwaar en heb hulp gezocht bij een gespecialiseerde coach.”

Wat voor gevolgen kan BED op het lichaam hebben?

“Het gaat vaak gepaard met (ernstig) overgewicht, en kan medische gevolgen hebben zoals suikerziekte, hoge bloeddruk en een te hoog cholesterol.
Verder kan het leiden tot tekorten in het lichaam van mineralen en vitamines, en kan de natrium- en kaliumbalans verstoord raken.
Het heeft ook psychische gevolgen zoals een schuldgevoel, continu bezig zijn met eten (wel eten, niet eten, calorieën tellen). Je voelt je een zwakkeling omdat je de eetbuien niet kunt stoppen en hebt vaak schaamte over je lichaam.”

Heb je lang met de klachten moeten rondlopen voordat je een diagnose kreeg?

“Ik was 39 jaar toen ik hulp zocht. Ik had ernstig overgewicht en voelde me daar erg slecht bij. Zowel lichamelijk als psychisch. Voor mij was toen de maat vol, ik had er teveel last van en wilde van de eetstoornis verlost raken. Ik worstelde toen al bijna dertig jaar met mijn gewicht.”

Wat voor impact heeft het gehad op je dagelijks leven?

“De impact was ontzettend groot. Ik was altijd bezig met eten, niet eten, calorieën tellen en lijnen. Ik schaamde me voor mijn eetgedrag en voor mijn uiterlijk.
Eigenlijk schaamde ik me voor mijn hele zijn. Als ik in de spiegel keek, zag ik iemand die ik niet wilde zijn.”

Hoe gaat het nu met je?

“Het gaat ontzettend goed met me! Na de eerste hulp die ik kreeg van een gespecialiseerde coach ben ik zelf een opleiding tot coach en daarna tot gewichtsconsulent gaan doen.

Dat hielp me al ontzettend verder. Toch verviel ik nog af en toe in een eetbui. Emoties tonen en praten over wat me werkelijk bezighield bleef moeilijk. Uiteindelijk moest er een flinke crisis aan te pas komen om het roer definitief om te gooien. Ik kreeg een zware burn-out, voelde me niks meer waard en was depressief. Ik heb hulp gezocht bij een psycholoog met ervaring met eetstoornissen. Ik heb ervaren dat ik niet alles alleen hoef te doen. Ik heb leren voelen, leren praten en ben niet meer bang voor mijn emoties.

Ik ben een completer en gelukkiger mens geworden. Ik heb weer zin in het leven. Ik verdoof mijn emoties niet meer met eten en neem mijn gevoelens serieus en neem de tijd om te voelen wat er aan de hand is. Ik eet nu ‘normaal’ en heb rust. Die eet-rust, dat is het belangrijkste voor mij. Met liefde en passie werk ik nu als ervaringsdeskundige coach en help anderen om hun eetstoornis te verslaan. Hoe gaaf is dat!?”

Wat wil je meegeven aan lotgenoten?

“Wat ik wil meegeven is dat je je eetstoornis kunt verslaan. Ook als je er net als ik al zolang mee worstelt. Doe het, het leven wordt er zoveel mooier van!”