Hard snurken wordt door veel mensen geaccepteerd als een blijvende, weliswaar onschuldige maar vervelende kwaal. Snurken kan echter wel degelijk een medische oorzaak hebben en duiden op een slaapaandoening. Een van de meest voorkomende aandoeningen is slaapapneu.

Wat is slaapapneu?

Slaapapneu is een aandoening die zich manifesteert in een combinatie van overmatig snurken, slaperigheid overdag en nachtelijke ademstops tijdens het slapen, vertelt Nico de Vries van de KNO-Vereniging Niet iedereen die snurkt heeft apneu, maar met name bij de groep waarbij het snurken sociaal onacceptabele vormen aanneemt (apart slapen, eerder naar bed dan de partner), is er vaak meer aan de hand. In ongeveer 50 procent van de gevallen van hard snurken wordt apneu geconstateerd.

Analyse van slaapgedrag

Patiënten worden gediagnosticeerd aan de hand van een slaapregistratie. Wanneer daadwerkelijk sprake is van apneu, wordt de zwaarte van de aandoening uitgedrukt in het aantal ademstops van minstens 10 seconden of momenten van verminderde ademhaling. Nico de Vries van de KNO-Vereniging licht toe: “Bij vijf tot vijftien stops per uur spreekt men van lichte apneu, bij vijftien tot dertig stops van matige, en bij meer dan dertig ademstops heeft een patiënt zware apneu.” Tijdens een slaapregistratie wordt tevens gekeken naar de zuurstofspanning in het bloed en bij een uitgebreide analyse ook naar verschillende slaaphoudingen en het tijdspercentage dat iemand ook daadwerkelijk slaapt wanneer hij of zij in bed ligt.

Het verhaal van Annemieke

Annemieke Ooms had al wel vaker overdag last van slaperigheid, maar omdat ze daaraan gewend was gingen bij haar geen alarmbellen rinkelen. Pas nadat ze op een dag in haar auto de berm in raakte en pas daar wakker ontwaakte, werd duidelijk dat het wel degelijk levensgevaarlijk kon zijn om met haar klachten te blijven rondlopen. Toen Ooms een paar jaar geleden vanwege een andere reden in het ziekenhuis was, kwam de aap uit de mouw, vertelt ze. Na een gesprek met een arts die vroeg naar haar slaap- en snurkgedrag, werd toch overgegaan op een slaaponderzoek. “Toen bleek dat ik 35 ademstops per uur had.”

Vernieuwende behandelingen van slaapapneu

Nederland is koploper in de wereld op het gebied van behandelingen van slaapapneu, vertelt De Vries. Ten eerste is er de langst bestaande behandeling met een overdrukmasker. Dit masker werkt als een soort omgekeerde stofzuiger die met hoge druk lucht naar buiten blaast. Hierdoor worden de luchtwegen ’s nachts opengehouden. “Deze methode helpt wel, maar wordt dikwijls als zeer vervelend ervaren door patiënten.” Het masker maakt het voor veel patiënten moeilijk of zelfs onmogelijk om in slaap te vallen. Sinds een paar jaar is er, gelukkig voor hen, een alternatief in de vorm van anti-slaapapneubeugels. Deze beugels worden ’s nachts gedragen in de mond en zijn bedoeld om de kaak ietwat naar voren te houden. Ook hierdoor worden de luchtwegen opengehouden.

Onderzoek naar nieuwe behandelmethoden is volop in ontwikkeling, besluit De Vries. Slaapapneu is weliswaar niet te genezen, maar achter de schermen wordt hard gewerkt om de nachtrust van patiënten zo optimaal mogelijk te laten verlopen.

Ooms slaapt inmiddels al jaren rustig door met een overdrukmasker. Tijdens een controle is gebleken dat ze perfect sliep en geen ademstops meer had. “Natuurlijk ziet het er raar uit, je bent niet moeders mooiste in bed – maar is het wel sexy om overdag in slaap de vallen en de hele dag met een duf hoofd rond te lopen?”

Dit artikel is verschenen in ons magazine Mijn Gezondheidsgids – editie 1.