Frank liep een aantal jaren terug Q-koorts op. Wat volgde was een lang proces van vallen en weer opstaan, uitmondend in QVS: het Q-koortsvermoeidheidssyndroom. Maar hij blijft positief gestemd: “Ik weiger in een sociaal isolement te komen.”

Hoe ben je besmet geraakt?

“Begin 2009 kreeg ik de bacterie coxiella burnetti binnen via inademing, waardoor het zo in de longen terecht is gekomen.”

Welke klachten had je zoal?

“Ik heb omstreeks begin april, eind mei 2009 met een (aanhoudende) flinke longontsteking te maken gehad. Hierbij kwam aanhoudende hoge koorts kijken, evenals nachtzweten, rillingen en veel spier- en gewrichtspijn.

Toen heb ik de huisarts geraadpleegd, die vervolgens een kortdurende antibioticakuur van één week voorschreef. De longontsteking ging weg maar andere klachten zoals hoofdpijn, spierpijn, gewrichtspijn, vermoeidheid en concentratieverlies hielden aan. Achteraf bleek dat de antibioticakuur voor acute q-koorts minimaal 3 maanden had moeten duren. Doordat de kuur te kort was, heeft de bacterie zich in mijn hele lichaam kunnen nestelen.”

Hoe werd de Q-koorts uiteindelijk vastgesteld?

“Die is in juli 2009 vastgesteld via bloedonderzoek door de huisarts. Ik wees hem erop dat het misschien wel Q-koorts kon zijn; hij was er nog niet echt bekend mee.”

Hoe verliep de behandeling?

“In eerste instantie heb ik me ziek gemeld op verzoek van mijn werkgever, omdat ik na de diagnose Q-koorts een zwaardere en langere antibioticakuur kreeg. Daarna heb ik bij het UWV een WSW-indicatie (wet op de sociale werkvoorziening) aangevraagd en in mei 2012 gekregen.

Via het IBN (sociaal werkbedrijf in deze regio) kon ik een half jaar bij een verhuisbedrijf als chauffeur aan de slag. Ik kon daar echter niet aan mijn uren komen en wisselende diensten kwamen ook niet ten goede aan mijn herstelproces.

In januari 2013 kon ik bij een kringloopbedrijf in Oss beginnen, aanvankelijk voor 20 uur per week, daarna 30 uur en nu is het uitgebouwd naar maximaal 36 uur. Ik heb altijd graag gewerkt en ben altijd graag onder de mensen geweest. Ik werk misschien meer dan ik kan, maar ik weiger om in een isolement te komen.”

Lees ook: Cognitieve gedragstherapie effectief bij QVS

Wat is de impact van de Q -koorts op je leven geweest?

In november 2010 verloor ik na 23 jaar mijn baan. Financieel ben ik er gemiddeld €800,- op achteruitgegaan. Eind 2015 liep ook nog mijn relatie op de klippen. En nog steeds heb ik last van QVS, het Q-koorts vermoeidheidssyndroom.

Hoe staat je leven er nu voor?

“Ik werk nu fulltime en woon alleen. Met vallen en opstaan gaat het redelijk. De klachten wennen, maar de reden dat ik deze ziekte opliep, blijft onacceptabel.”

Wat wil je meegeven aan lotgenoten?

“Probeer positief te blijven. Doe alles in kleine stappen, bouw het op. Neem je rust en probeer regelmaat te houden.

Het kan altijd nog erger. Mensen met chronische Q-koorts zitten jarenlang aan de antibiotica, kunnen door zonlichtovergevoeligheid niet meer buiten komen en de kans is groot dat ze aan de Q-koortsinfectie sterven. Daarom is het ook zo erg dat de slachtoffers niet gecompenseerd worden. Ze zijn volslagen hulpeloos en niet sterk genoeg om zich te weren.”

Deel dit artikel via:

Facebooktwittergoogle_pluslinkedin