Wie een wond heeft, is gebaat bij snelle genezing. Is genezing niet mogelijk omdat sprake is van onderliggend lijden, dan moet de functioneringsstoornis die er het gevolg van is worden opgelost. Dit vraagt om maatwerk, stelt Iris van Bemmel, branchemanager van brancheorganisatie Nefemed.

Een wond is een wond, pleister erop en klaar?

“Was het maar zo eenvoudig. Als je je stoot is het simpel genoeg. Een ongecompliceerde wond geneest inderdaad vaak als je er een pleister op plakt. Maar een gecompliceerde of slecht genezende wond ontstaat nooit zomaar, dat heeft altijd een reden. En in veel gevallen is die reden niet zo simpel als je stoten aan een hoek van de salontafel. Dan is sprake van onderliggend lijden. Slechte doorbloeding door diabetes of door harten vaatziekten bijvoorbeeld. Een wond die hierdoor kan ontstaan – zoals een ulcus cruris, ofwel open been – geneest niet als je er een pleister op plakt. Die pleister pakt immers het onderliggend lijden, de oorzaak, niet aan. Met als gevolg dat de wond niet geneest, blijft bestaan en dat de patiënt daar enorm veel hinder van ondervindt. De wond heeft voortdurende behandeling nodig, wat de patiënt afhankelijk maakt. Bovendien veroorzaakt die wond vaak pijn en geeft die soms ook een onaangename geur af. Mensen durven geen sociale contacten meer aan te gaan en moeten zich vaak ziek melden van hun werk. Zo ontstaat leed voor het individu en een kostenpost voor de samenleving.”

Wat betekent dit?

“Dit betekent dat maatwerk nodig is voor iedere wond. Ook een patiënt met een wond heeft recht op een optimale kwaliteit van leven. Dit is alleen te realiseren als die wond wordt gediagnosticeerd door een deskundig en onafhankelijk behandelaar. Die moet op basis van zijn behandelplan keuzevrijheid hebben van wondbehandelingsmaterialen.”

Hoe weet een behandelaar welke wondbehandelingsmaterialen het best passen bij een individuele wond?

“Dit vraagt om bewijslast. Naast een stuk wetenschappelijk onderzoek kan deze alleen vanuit de praktijk worden opgebouwd. Je kunt niet in wetenschappelijk onderzoek de ene groep patiënten met een ulcus cruris wel behandelen en een controlegroep niet, zoals bij onderzoek naar nieuwe geneesmiddelen wel gebeurt. Die wond is een feit en laat zich niet negeren. Er moet dus vanuit de praktijk ervaring worden opgebouwd, gedocumenteerd en gedeeld over de beste behandelingsstrategie bij verschillende typen wonden. Op die manier kan uiteindelijk worden gekozen voor de behandelstrategie op basis van argumenten die voldoen aan de stand van wetenschap en praktijk. Van veel verbandmaterialen is dit bewijs al voorhanden. Deze tonen aan dat wonden significant sneller genezen, wondinfectie voorkomen of behandelen of geur kunnen wegnemen.”

Wat is hiervoor nodig?

“Een platform met deskundigen dat kan zorgen voor bewijslast of bestaande bewijslast kan beoordelen. Een beroepsgroep die op basis van deskundigheid verantwoorde keuzen maakt in de wondbehandeling en daarbij in vrijheid de benodigde wondbehandelingsmaterialen kan toepassen. Patiënten die begrijpen dat het belangrijk is een gelijkwaardig gesprekspartner te zijn in de diagnostiek en behandeling van wonden. En zorgverzekeraars die bereid zijn om wondzorg in te kopen op basis van resultaat en die in het verzekerde pakket alle wondbehandelingsmaterialen vergoeden die hierbij nodig zijn, zodat de behandelaar niet wordt gehinderd in zijn behandelstrategie. Op die manier zorgen we voor gepast gebruik, kostenbeheersing en versterking van het zorgstelsel. Waardoor de patiënt geholpen is met de best passende oplossing en een genezen wond. Daar draait het uiteindelijk om.”

Meer informatie?
Nefemed
www.nefemed.nl