Als jonge jongen kon Cees Schrama slecht meekomen. Soms zat hij in de klas gewoon te slapen. Ook moest hij veel drinken en plassen. Groeistuipen, dacht de huisarts destijds. Totdat Cees in 1953 in een soort coma in het ziekenhuis belandde. De oorzaak: Cees had ongeveer twee jaar met een veel te hoge bloedsuikerspiegel rondgelopen. Hij kreeg de diagnose diabetes type 1.

Wat zijn de symptomen van diabetes type 1?

Bij iemand met diabetes is de bloedsuikerspiegel uit balans. Een ander woord voor bloedsuiker is bloedglucose. Glucose is de brandstof voor het lichaam die ervoor zorgt dat alle spieren en organen functioneren. Normaal wordt de bloedsuikerspiegel geregeld door het hormoon insuline. Bij mensen met diabetes type 1 heeft het lichaam per ongeluk echter de cellen vernietigd die insuline aanmaken.

Daardoor loopt het bloedsuikergehalte veel te hoog op. Dat kan nare gevolgen hebben. Denk aan symptomen zoals dorst, veel plassen, een moe en naar gevoel en gewichtsverlies. Op langere termijn kunnen bovendien andere complicaties ontstaan zoals hartproblemen. Door diabetes type 1 raakt namelijk ook de vetstofwisseling in het bloed verstoord. Het gevolg is dat de bloedvaten kunnen dichtslibben waarna het risico op hart- en vaatziekten stijgt.

Het leven na de diagnose

Na de diagnose van diabetes type 1 kreeg Cees het advies van de dokter om een rustige van-negen-tot-vijfbaan bij een bank te zoeken. ‘Dat nooit’, dacht hij echter en stopte met school om in het buitenland een carrière als muzikant op te bouwen. “Ik zou die artsen bewijzen dat het anders kon”, motiveert Cees deze keuze. “En ik ben blij dat ik dat gedaan heb. Ik heb ervan genoten en ben nog steeds heel actief met optreden en organiseren.” De eerste twintig jaar na de diagnose kwam Cees redelijk ongeschonden door. Rond zijn veertigste kreeg hij echter complicaties, zoals een afwijking in zijn netvlies. Cees ziet nu slecht en het wordt er niet beter op.

Cees’ hartklachten

In 2004 kwamen daar hartklachten bij. “Ik was in Los Angeles voor een congres en ging met een collega een uurtje wandelen”, herinnert Cees zich. “Maar na een tijdje ging het niet meer en moest ik stoppen.” Thuis werd hij onderzocht door een cardioloog. Uit een hartkatheterisatie bleek Cees diverse vernauwingen in zijn kransslagader te hebben. Er volgde een zware operatie waarbij Cees drie bypasses kreeg. De operatie slaagde en Cees’ klachten werden acuut minder. “Mijn huisarts zegt dat ik met die bypasses zo’n tien tot vijftien jaar voort kan”, vertelt Cees.  “Er bestaat dus een kans dat ik nog een keer onder het mes moet. Mijn arts is echter tevreden. Ik heb net te horen gekregen dat ik over anderhalf jaar maar eens moet terugkomen.”

Ondanks diabetes type 1 vrolijk verder

Bovenop de oog- en hartklachten heeft Cees ook andere complicaties. “Ik voel me verre van topfit”, concludeert hij. “Nu is dat sowieso het geval als je ouder wordt, maar als je diabetes hebt telt het extra. Toch ga ik gewoon vrolijk verder en doe ik wat ik kan blijven doen. Zo zet ik me regelmatig in voor het Diabetes Fonds. Ik vind diabetesonderzoek heel belangrijk en daarvoor is geld nodig.”

Wat is jouw ervaring met diabetes type 1?