In november 2011 constateerde Aad van Diepen dat hij af en toe wat bloed bij zijn ontlasting had. “Het oogde vrij onschuldig, ik had er ook geen last van. De huisarts vroeg me om het in de gaten te houden en hij zou me bij herhaling doorverwijzen.” Dat gebeurde en Aad kwam bij een internist terecht. Na een coloscopie kwamen er toch verontrustende berichten, die werden bevestigd door verder onderzoek: Aad had dikkedarmkanker.

Dikkedarmkanker zonder uitzaaiingen

Het ‘goede’ nieuws was dat er geen uitzaaiingen waren geconstateerd. “Maar het was toch een serieus probleem natuurlijk”, kijkt Aad terug. Na radiotherapie in het UMC Utrecht werd in maart 2012 de tumor en een deel van de darm verwijderd. Aad kreeg een permanent stoma. “Het had wel z’n sporen achtergelaten. Maar op dat moment leek het eind goed, al goed. Het proces was zo snel gegaan, het was nog niet eens tot me doorgedrongen dat ik kankerpatiënt was.”

Alsnog een grote tegenslag

Na de behandeling duurde het genezingsproces van de dikkedarmkanker door een infectie iets langer dan gebruikelijk. Maar in de zomer van 2012 was Aad zover hersteld dat hij weer rustig aan het werk ging. De controles waren vanzelfsprekend, maar een controle eind augustus leverde hem en zijn omgeving een grote schok op. “In de lever waren toch twee uitzaaiingen gevonden. Dat was echt een klap. Je denkt er mee klaar te zijn en ik voelde me verder prima. Ik zag er enorm tegenop dat ik weer de hele molen door moest. Bovendien waren er wat verdachte plekjes op mijn longen gevonden.” De zaak werd erg complex. In september werd gestart met een chemotherapie om te proberen de uitzaaiingen te stabiliseren. “Je moet vertrouwen houden in je artsen, de behandeling en je eigen lichaam. Dat had ik ook, maar tegelijkertijd werd ik wel onzekerder.”

De multidisciplinaire behandeling van dikkedarmkanker

Halverwege een kuur bleek uit onderzoek dat de uitzaaiingen in de lever gewoon doorgroeiden, maar dat er geen nieuwe tumorhaarden waren bijgekomen. Het goede nieuws, opnieuw tussen aanhalingstekens, was dat de plekjes op longen onschuldig leken. Daardoor kon de focus volledig op de lever worden gelegd. De tumoren bleken operabel. “Half december werd ik geopereerd, waarbij 40 procent van de lever werd verwijderd. De gevolgen waren de eerste dagen redelijk voelbaar, maar het is toch wonderbaarlijk hoe snel je herstelt. Na een week, nog voor de kerst, was ik weer thuis.”

Uit onderzoek is komen vast te staan dat er op dit moment geen sporen zijn achtergebleven. Terugkijkend op zijn dikkedarmkanker: “Door de multidisciplinaire aanpak heb ik het, ondanks de ernst van de ziekte, toch heel positief ervaren. Zo’n team heeft een bepaalde voortvarendheid over zich, wat me ook veel vertrouwen heeft gegeven. Absoluut een meerwaarde.”

[De patiënt heeft ervoor gekozen zijn naam te laten fingeren.]

Wat is jouw ervaring met dikkedarmkanker?