Frank maakte, in zijn eigen woorden, ‘een vliegende start’ met zijn prostaatkanker. In de zomer van 2012 merkte hij dat hij ‘s nachts wel heel vaak naar het toilet moest. In oktober ging hij daarmee naar de huisarts. Leeftijdsgerelateerde klachten, dacht Frank.

De huisarts constateerde inderdaad een vergrote prostaat, die verder normaal aanvoelde. Dankzij een medicijn was hij binnen drie dagen van zijn klachten af. Voor alle zekerheid liet de huisarts ook het bloed controleren, onder meer op PSA (Prostraat Specifiek Antigeen). Een verhoogde PSA-waarde is een indicatie voor een verhoogde activiteit van het prostaatweefsel.

Uiterst hoge PSA-waarde

Twee dagen na het bloedprikken stond de huisarts voor de deur met het nieuws dat de PSA torenhoog was. Op vrijdag kon Frank bij een uroloog terecht, die verder onderzoek liet doen. Een week later kreeg Frank de diagnose: uitgezaaide prostaatkanker, genezing niet mogelijk, alleen palliatieve behandeling waarmee de ergste pijn en symptomen worden bestreden. “Dat kwam als een donderslag bij heldere hemel, je wereld stort in”, kijkt Frank terug. Hij kreeg een hormoonmiddel dat de vorming van testosteron tegengaat. Prostaatkanker groeit onder invloed van dit hormoon.

Ervaringsdeskundige

Om afleiding te zoeken stortte Frank zich op allerlei activiteiten en zocht tegelijkertijd het internet af op zoek naar informatie. “Ik heb een stoomcursus urologie gedaan. Binnen drie maanden was ik op de hoogte van de ins en outs van mijn ziekte. Kennis die ik deel als moderator op kanker.nl. Ook heb ik open kaart gespeeld met iedereen, ik heb geen geheim gemaakt van mijn ziekte. Het vreemde is dat ik lichamelijk eigenlijk nergens last van had, alleen van de behandeling. Dat is een heel tegenstrijdig gevoel. Ik ben blijven werken en ben fanatiek gaan sporten om de spieren te versterken. Ik viel wat af en voelde me verder eigenlijk goed.”

Verdere behandeling van de agressieve prostaatkanker

Voor een second opinion en om te zien of er andere behandelingen mogelijk waren, kwam Frank na wat omzwervingen terecht bij een Nijmeegse uroloog met wie hij een goede klik had. Frank bleek een erg agressieve vorm van prostaatkanker te hebben, die sneller om zich heen greep dan gewoonlijk. De belangrijkste behandeling bleef het onderdrukken van de aanmaak van testosteron.

Op eigen initiatief koos Frank voor een subcapsulaire orchidectomie, waarbij het hormoonvormend weefsel uit de testes wordt verwijderd. Al na anderhalf jaar ging de kanker weer groeien, ondanks de hormoonbehandeling. Daarom krijgt hij nu chemokuren om de kanker rechtstreeks aan te vallen en medicijnen om botontkalking tegen te gaan.

Pluk de dag, nu het nog kan

Ondanks zijn vermoeidheid door de chemokuren is hij nog altijd levenslustig. “Ik probeer uit het leven te halen wat er in zit. Er is een noodzaak om het snel te doen, want elk moment telt. Een financieel adviseur heeft alles doorgerekend, ik hoef niet bang te zijn dat mijn nabestaanden berooid achterblijven.” Frank heeft een speciaal horloge dat aftelt hoeveel tijd hij nog heeft en bij zijn geliefden kan zijn. Hij mist geen voetbalwedstrijd van zijn zoons en is sowieso zeer betrokken bij de vereniging. Dat is wederzijds. “En we maken verre reizen, zolang het kan en voor zover dat mogelijk is gezien mijn situatie. Met blogberichten houd ik iedereen op de hoogte.”

Franks openheid heeft zijn omgeving de mogelijkheid gegeven om hem te ondersteunen, ook zijn werkgever verleent op alle mogelijke manieren ondersteuning. Op het platform Every Moment Matters heeft Frank zijn zeer persoonlijke verhaal verteld; samen met andere patiënten vertellen zij over wat prostaatkanker met het leven doet.

Wat is jouw ervaring met prostaatkanker?