Blijf op de hoogte

Burn-out: ineens is de koek op

“Mensen die tegen een burn-out aanlopen, hebben als het ware een soort gevoelsthermostaat die te hoog staat afgesteld”, illustreert Petra Lambert, eigenaar van een gezondheidscentrum in Bilthoven. “Ze denken dat het nog best gaat en hollen na een korte ontspanning weer door. Terwijl de hersteltijd te kort was om tot rust te komen. Als je dat maar lang genoeg doet, herken je simpelweg het onderscheid tussen ontspanning en inspanning niet meer.”

Wie krijgen een burn-out?

Vaak zijn het de extreem harde werkers die over hun grenzen heen gaan, onderstreept collega-psycholoog Arina de Heer. “Mensen met een buitenproportionele loyaliteit leveren in op hun eigen ontspanning en sociale contacten, ten gunste van hun plichten. Ze kunnen geen ‘nee’ zeggen, geen grenzen stellen.” Na een vaak jarenlange periode van overbelasting stort men dan ineens in. Soms letterlijk. Mensen met een lichtere burn-out doen er zeker een jaar over om weer helemaal te herstellen; zwaardere ‘gevallen’ worden soms helemaal niet meer de oude. “Deze mensen scoorden vijf jaar na hun uitval nog steeds aantoonbaar slechter op neuropsychologisch onderzoek. Of die schade echt permanent is, is tot dusverre niet onderzocht.”

Lichaamsgerichte behandeling van burn-out

De manier waarop psychologen een burn-out-patiënt behandelen, verschilt sterk. Lambert: “De grote meerderheid werkt nog altijd vanuit een cognitieve aanpak. Zij zien lichaam en geest als twee gescheiden grootheden. Dan mis je volgens ons de fysieke component, die een burn-out heel sterk in zich heeft. Ernstige burnout-gevallen zijn ook fysiek zwaar van slag: hun bloeddruk is te hoog, bloedwaardes kloppen niet en er is sprake van verstoorde hormoonwaardes.”

Lichaamsgerichte therapeuten betrekken nadrukkelijk deze fysieke component in hun aanpak. Embodied cognition, heet dat. De Heer: “Patiënten moeten eerst leren voelen en accepteren hoe weinig ze eigenlijk nog kunnen: ze kunnen verminderd tegen licht, bijvoorbeeld, zijn te moe om te sporten en kunnen zelfs amper nog televisie kijken. Dat moeten ze eerst onderkennen, want je kunt pas iets loslaten als je het vast hebt.”

Onbegrip voor de ziekte

Verzekeraars zien een burn-out noch als psychische, noch als somatische ziekte. Zij vergoeden dus niet. Dat betekent dat de werkgever voor de kosten opdraait, terwijl deze door de burn-out juist één van zijn loyaalste werknemers zag uitvallen. Zelfstandigen, vaak zonder arbeidsongeschiktheidverzekering, zitten zonder inkomen. En daarbij krijgt een burn-outpatiënt vaak te maken met onbegrip uit de omgeving: ‘Je bent toch niet ziek?’, ‘Is het nou nóg niet over?’, ‘ ‘Heerlijk hoor, al die tijd voor jezelf.’ Alles bij elkaar is de druk groot om zo snel mogelijk weer aan het werk te gaan. Te snel, in veel gevallen.

Gerelateerde artikelen

Uveaal melanoom is een type kanker dat optreedt wanneer een kwaadaardige tumor zich vormt in de uvea, de laag achter het witte oppervlak van de ogen. Deze aandoening ontwikkelt zich…

Recent kwam uit onderzoek naar voren dat leidinggevenden zich niet altijd bewust zijn van de impact die zij hebben op het privéleven van hun medewerkers en verwachten van hen dat…

Ongeveer 1 op de 3 werknemers ervaart stress op de werkvloer. Steeds vaker leidt dit uiteindelijk tot burn-out. Helaas lijkt de groep die hulp zoekt vaak niet meteen terecht te…

Regelmatig hardlopen werkt goed tegen werkgerelateerde vermoeidheidsklachten. Arbeid- en organisatiepsychologe Juriena de Vries onderzocht de effecten van hardlooptherapie bij werknemers met burnoutklachten en bij studenten met studie-stress. Het effect van…

Steeds vaker melden mensen zich met overspannenheid of een burn-out bij de bedrijfsarts. Volgens de beroepsziektemeldingen uit 2016 valt ruim 40 procent van alle meldingen in de categorie psychische beroepsziekte…

Reactie

Plaats een opmerking

Onthoudt mijn naam en e-mailadres in de browser voor de volgende keer dat ik een opmerking plaats.