Alles over alopecia androgenetica

Voor veel mensen is hun haar een essentieel onderdeel van hun identiteit en zelfvertrouwen. Wanneer die volle bos langzaam dunner wordt, kan dat dan ook een flinke impact hebben. De meest voorkomende oorzaak van dit haarverlies is alopecia androgenetica, in de volksmond ook wel ‘erfelijk haaruitval’ genoemd.

Wat is alopecia androgenetica?

De term alopecia androgenetica kan verwarring oproepen, want is het iets anders dan haarverlies? Het antwoord is ja en nee. Als iemand zegt de ziekte alopecia te hebben, dan bedoelen ze vaak alopecia totalis. Een aandoening waarbij haar uitvalt door een auto immuunreactie van het lichaam. Alopecia androgenetica is simpelweg de medische benaming van erfelijke kaalheid. Iets wat vrouwen ook kan overkomen.

Het is strikt genomen geen ziekte, maar een natuurlijk proces waarbij de haarzakjes gevoeliger worden voor bepaalde hormonen. Hierdoor verschrompelen de haarzakjes, waardoor de haren die eruit groeien steeds dunner en korter worden. Uiteindelijk produceert het haarzakje alleen nog onzichtbaar donshaar of stopt het volledig met groeien.

Hoewel de term “alopecia” vaak geassocieerd wordt met plotselinge kale plekken, verloopt alopecia androgenetica juist heel geleidelijk. Het is een progressief proces dat jaren kan duren voordat het echt opvalt.

Wat is de oorzaak?

De hoofdverantwoordelijke in dit proces is een bijproduct van het mannelijk hormoon testosteron, genaamd dihydrotestosteron (DHT).

Bij mensen met een genetische aanleg voor alopecia androgenetica zijn de haarzakjes overgevoelig voor DHT. Dit hormoon verkort de groeifase (anagene fase) van het haar. Normaal gesproken groeit een haar enkele jaren voordat hij uitvalt, maar onder invloed van DHT wordt deze periode steeds korter. Het resultaat? Een haarzakje dat uitgeput raakt en uiteindelijk afsterft.

Het verschil tussen mannen en vrouwen

Hoewel de biologische oorzaak grotendeels hetzelfde is, uit de haaruitval zich bij mannen en vrouwen op een totaal verschillende manier.

• Bij mannen: Het proces begint meestal bij de slapen (de bekende inhammen) en op de kruin. Na verloop van tijd kunnen deze kale plekken naar elkaar toe groeien, waardoor alleen de haarlijn aan de achterkant en zijkanten overblijft. Dit wordt vaak gecategoriseerd via de Norwood-schaal.
• Bij vrouwen: Vrouwen worden zelden volledig kaal. Bij hen uit de aandoening zich meestal als het diffuus (verspreid) dunner worden van het haar, met name bovenop het hoofd bij de middenscheiding. De voorste haarlijn blijft bij vrouwen meestal intact. Dit patroon wordt vaak gemeten met de Ludwig-schaal. Bij vrouwen spelen naast erfelijkheid ook hormonale schommelingen (zoals de menopauze) een grotere rol.

Wat kun je eraan doen?

Hoewel we het proces niet kunnen terugdraaien, zijn er diverse manieren om het haarverlies te vertragen of de haargroei te stimuleren. Bij Hairgivers zijn verschillende effectieve behandelingen te vinden.

• Medicatie: De twee meest bekende middelen zijn minoxidil en finasteride. Het eerste is een lotion/schuim die de doorbloeding stimuleert. De tweede een pil die de omzetting van testosteron naar DHT blokkeert. Finasteride wordt echter alleen aan mannen voorgeschreven vanwege bijwerkingen en risico’s.
• Shampoos: Shampoos en conditioners met hoogwaardige, haargroeistimulerende ingrediënten kunnen een goede basis leggen voor de aanpak van haarverlies.
• Low Level Laser Therapy (LLLT): Het gebruik van speciale helmen of kammen met laserlicht kan de haarzakjes een energieboost geven om de groeifase te verlengen.
• Haartransplantatie: Voor wie een blijvende oplossing zoekt, kan een transplantatie uitkomst bieden. Hierbij worden haarzakjes uit de haarkrans (die niet gevoelig zijn voor DHT) verplaatst naar de kale plekken.
• Cosmetische oplossingen: Denk aan haarvezels, haarwerk, pruiken of micro-haarpigmentatie (een vorm van tatoeage die stoppels nabootst).

Alopecia androgenetica is een proces waar miljoenen mensen mee te maken krijgen. Het belangrijkste is om er vroeg bij te zijn; hoe meer haarzakjes nog actief zijn, hoe effectiever de behandelingen vaak zijn.