Jarenlang wist Vincent zijn cocaïneverslaving verborgen te houden door een dubbelleven te leiden. Totdat hij uiteindelijk €3.500,- schuld had en zijn dealer dreigde zijn vrouw en twee kinderen op te zoeken. “Toen heb ik alles opgebiecht”, vertelt hij.

Behandeling van Vincents cocaïneverslaving

“En ik wist dat er iets moest gebeuren, wilde ik niet alles in mijn leven kwijtraken.” Vincent besloot zich voor zijn verslaving te laten opnemen via de reguliere crisisopvang. “Daar word je een week lang uit je eigen omgeving getrokken om te ontnuchteren, maar verder gebeurt er weinig”, ervoer hij. “Na die week sta je gewoon weer op straat. Ik had het geluk dat ik meteen terecht kon bij een drieweekse vervolgopvang, maar ook dat stelde in mijn ogen niet veel voor. Je kon wat aansterken, dat wel. Verder bracht je de tijd door met pingpongen, acupunctuur en meer van dat geneuzel.”

Hulp in een Schotse kliniek

Vincent wist dat hij na deze drieweekse opvang drie maanden op zichzelf aangewezen zou zijn, voordat een verdere opname mogelijk was. Hij voelde aan alles dat hij dat niet zou redden en terug zou vallen in zijn drugsverslaving. Tijdens een gesprek met één van de artsen bij de opvang viel zijn oog op een poster van een kliniek in Schotland. “Ik ben meteen gaan googelen en wist: dit is waar ik heen moet”, herinnert hij zich. “Je had er alles onder één dak voor een intensieve behandeling en dat was precies wat ik nodig had. Ik ontdekte ook dat mijn zorgverzekeraar de hele behandeling zou vergoeden. Dat was belangrijk, want ik had zelf natuurlijk geen rooie cent meer.

Het feit dat de kliniek in het buitenland lag, was overigens óók een pluspunt. Ik wist van mezelf dat ik iemand was die snel opgaf en door die afstand zou dat lastiger worden. Onderweg erheen hoopte ik zelfs nog dat het vliegtuig zou neerstorten. Maar toen ik er eenmaal was maakte ik met mezelf de afspraak dat ik nu ergens aan zou beginnen wat ik ook echt zou afmaken. Niet wetende dat dit mijn hele leven zou duren.”

Clean, maar voor altijd een verslaafde

De rust van de Schotse heuvels en de gedegen aanpak in de kliniek maakten dat Vincent vierenhalve maand later en vele emoties en ervaringen rijker huiswaarts keerde. Afgekickt van de cokeverslaving, maar toch voor altijd een verslaafde, zoals hij zelf zegt. Met behulp van een nazorg- en re integratiecoach begon hij voor zichzelf; hij heeft nu een eigen timmerbedrijf. “Ik verlang echt nooit meer terug naar mijn vorige leven”, blikt Vincent terug op zijn cocaïneverslaving. “Kwaliteit leveren in mijn werk: dáár krijg ik tegenwoordig mijn kick van!”

Wat is jouw ervaring met een cocaïneverslaving?