Mieke Dankers heeft een paar pittige jaren achter de rug. Met haar twee kinderen kwam ze terecht in een noodopvang omdat het thuis bij haar toenmalige man niet veilig was. Daarna woonde ze tijdelijk in een caravan, kreeg ze financiële problemen en moest ze haar scheiding regelen. Dat is allemaal extra zwaar als je, zoals Mieke, kampt met een licht verstandelijke beperking (LVB). Zeker als één van je kinderen het ook heeft.

Intensieve begeleiding voor het hele gezin

Gelukkig staat Mieke er inmiddels een stuk beter voor. “Het gaat super.” Sinds twee jaar heeft ze hulp bij de opvoeding van haar zoon, kan ze haar persoonlijke zorgen bespreken en krijgt ze ondersteuning bij allerlei praktische en financiële zaken. Mieke krijgt hulp van het type FACT, intensieve begeleiding voor het hele gezin. “Er zijn drie mensen die altijd voor ons klaar staan. Ghislaine is er voor mijn zoon Roland van 13 en zij helpt mij ook met de opvoeding, Marleen helpt me met de schuldhulpverlening en met Ingrid kan ik dingen bespreken waar ik me zorgen over maak. Bijvoorbeeld als ik weer gedoe heb met mijn ex.”

Hoe vaak krijgen Mieke en Roland hulp?

“In het begin heel veel, maar nu is één keer in de week meestal voldoende. En verder ga ik met Roland elke twee weken naar een leergroep. Daar zit dan ook een orthopedagoog bij en een maatschappelijk werker en dan maken we allerlei afspraken voor thuis.” De afspraken in de leergroep gaan bijvoorbeeld over structuur aanbrengen in het dagelijks leven. Hoe je in het gezin de dingen aanpakt die gedaan moeten worden en die afwisselt met gezelligheid.

Roland krijgt extra aandacht omdat hij gedragsproblemen heeft, wat voor Mieke de opvoeding erg lastig maakt. Roland vindt zelf ook dat het best goed gaat. Hij gaat met Ghislaine bijvoorbeeld naar de manege of naar de bioscoop. Als hij ergens mee zit kan hij dat met haar bespreken. Mieke: “Ze komen direct als ik ze nodig heb, ook al is het ’s avonds of in het weekend. Dan hoef ik maar te bellen en ze staan gelijk voor de deur.”

Structuur en rust bij een licht verstandelijke beperking

Toen Mieke met haar gezin in de noodopvang terechtkwam, ging het aanvankelijk van kwaad tot erger. Dit omdat men daar niet ingesteld is op mensen met een licht verstandelijke beperking. Dat zorgde voor extra stress en onveiligheid bij haar en haar kinderen. In die periode ontving zij heel intensieve begeleiding en kreeg Mieke alle vormen van ondersteuning om haar leven weer op de rails te krijgen. Van huisvesting tot het in gang zetten van de scheiding en de schuldhulpverlening.

Inmiddels is er weer structuur. En ook rust. Wat volgens Mieke belangrijk is, is dat ze steeds dezelfde hulpverleners om zich heen heeft en dat die het gezin goed kennen. Mieke: “Als ik hen niet had gehad weet ik niet wat er met ons zou zijn gebeurd. Er is nu zo’n last van mijn schouders af. Ik heb jaren moeten vechten maar ik heb nu echt wel gewonnen.”

Wat zijn jouw ervaringen met een licht verstandelijke beperking?