Met pijn in zijn rug ging meneer Dienaar naar de huisarts. Het betekende het begin van een ziekteverloop dat er in eerste instantie niet rooskleurig voor hem uitzag. Er werd longkanker geconstateerd. Nadat hij besloot mee te doen aan een medisch onderzoek – in de vorm van immunotherapie – dat aansloeg, geniet hij weer volop van het leven.

Diagnose van de longkanker

Het was een schitterende dag in april van het jaar 2014. De zon scheen en Daniël Dienaar (72) besloot zijn oude auto uit de ‘pyjama’ te halen: van zijn winterbescherming te ontdoen om een ritje te gaan maken. Dienaar heeft altijd in de automotive gewerkt en was ook na zijn pensionering dol op zijn oude auto. Aan het einde van die dag had hij rugpijn. Een koutje opgelopen, dacht hij. Maar ’s nachts sliep hij slecht en kreeg hij meer pijn.

Hij besloot toch maar naar de huisarts te gaan, die een longembolie constateerde. Dienaar werd doorverwezen naar het ziekenhuis om een longfoto te laten maken. Die middag belde zijn huisarts om hem te vragen zich onverwijld wederom naar het ziekenhuis te begeven. De medische specialist had op basis van de foto het bange vermoeden dat er meer aan de hand was. Dienaar werd onder een CT-scan gelegd en het vermoeden werd bevestigd: in zijn longen zat een tumor.

Zeer zware behandeling

Hij moest blijven en zou de week erna een behandeling met chemotherapie ondergaan. “Ik werd er heel ziek van. Ik kreeg koorts en op de foto die zij maakten waren in mijn rechterlong abcessen te zien. Omdat antibiotica niet aansloeg, ben ik geopereerd en is er een stuk van mijn longen weggehaald.” De zware operatie eiste zijn tol. Vier dagen moest Dienaar op de Intensive Care blijven.

Zijn leven hing aan een zijden draadje. Van te voren had hij al een euthanasieverklaring getekend. Maar dat bleek gelukkig voorbarig, want zijn situatie verbeterde wat. “Maar daarna kreeg ik er ook nog een schimmelinfectie en een maagbloeding overheen.” Het zag er al met al niet al te rooskleurig voor Dienaar uit. Hij is daarin niet de enige; longkanker is een lastig te behandelen soort kanker. De overlevingskansen zijn dan ook niet hoog.

Dienaar bleek uitzaaiingen te hebben in zijn lever en bijnieren. De medisch specialist stelde hem daarop voor om mee te doen aan een medisch onderzoek. “Daar hoefde ik niet lang over na te denken. Hoewel het ongewis zou zijn of het onderzoek zou aanslaan, wilde ik iedere kans aangrijpen om een betere levensverwachting te hebben.” Niet stoppen Dienaar voldeed aan de voorwaarden om aan het medische onderzoek mee te doen en heeft een behandeling met immunotherapie ondergaan. Een behandeling waarmee het immuunsysteem wordt ‘getraind’ om de kankercellen te lijf te gaan.

Zielsgelukkig met het verloop

Hoewel het onderzoek nog gaande is, heeft de therapie voor Dienaar goed uitgepakt. “Mijn longen zijn schoon en mijn lever ook. Alleen mijn bijnieren nog niet, maar er is de verwachting dat ook dat nog gaat gebeuren.” Belangrijk is dat hij zich goed voelt. “Iedere drie weken krijg ik de medicatie en dat moet ik volhouden. Ik kan niet met deze therapie stoppen, dan komen de foute cellen weer terug.” Het hoeft geen betoog dat hij zielsgelukkig is met dit verloop. Zijn oude auto staat weliswaar te koop, want daarin zal hij niet meer rijden. Maar genieten van het leven doet hij weer volop.

Wat is jouw ervaring met longkanker?