In februari 2015 werd bij Julia (62) longkanker geconstateerd. De aanleiding is vrij bijzonder. “Ik kreeg twee implantaten in mijn kaak. Het was nogal een ingreep en ik kreeg er enorme pijn in mijn nek van. De huisarts dacht zelfs aan een nekhernia en stuurde me door naar de neuroloog. Uit de CT-scan bleek dat ik geen nekhernia had, maar de artsen zagen wel een plekje op mijn long. Puur toeval.”

Ingreep met een operatierobot

Qua structuur leek het plekje kwaadaardig en verder onderzoek bevestigde dat vermoeden. Ook is Julia COPD-patiënt. Omdat de lymfeklieren tussen de longen schoon waren en het plekje goed operabel was, werd besloten voor een minimaal invasieve ingreep. Dit werd gedaan met behulp van een operatierobot. Daarbij werd de volledige bovenste longkwab verwijderd. “Ik had wel eens van een robotoperatie gehoord, maar ik had me daar nooit verder in verdiept.”

Zo’n twee maanden na het eerste ziekenhuisbezoek volgde de operatie. “Het is fantastisch gegaan”, kijkt Julia terug. “Binnen een week ging ik zelf terug naar het ziekenhuis voor de nacontrole. Ik denk dat als ik op de oude manier geopereerd was, dan was dit nooit gelukt. Dan had ik waarschijnlijk nog in het ziekenhuis gelegen. Nu was ik op de vijfde dag ontslagen, met dank aan de robot.”
Door de minimaal invasieve behandeling en het gebruik van de robot werd de operatie veel minder ingrijpend. “Dan moeten je ribben worden gespreid en dat geeft ook achteraf veel meer pijn, meer kans op longontsteking doordat je door de pijn minder diep kan ademen.”

Nasleep van de longkanker

Hoewel het lijkt alsof het allemaal van een leien dakje ging, kreeg Julia natuurlijk wel op enig moment te horen dat ze longkanker had. “Dan schrik je wel. Ik ben meteen op de ‘overlevingsstand’ gegaan. Niet zeuren. Maar het kwartje moet nog wel vallen, alsof ik me nog niet helemaal realiseer wat er allemaal is gebeurd. Bij de nacontrole bleek dat de tumor niet was uitgezaaid en ook het longvlies was helemaal schoon, dus binnen twee maanden na de diagnose was de behandeling al afgerond. Dat is natuurlijk wel goed nieuws.”

Omdat Julia COPD heeft en vroeger rookte, ontstaat onwillekeurig een schuldgevoel over de longkanker. “Toen ik begon met roken was de verbinding naar longkanker nog niet zo helder. Ik heb het wel zelf gedaan, maar waar het precies vandaan komt weet je niet.” De ingreep, hoe snel alles ook is gegaan, heeft wel gevolgen gehad. “We leven meer bij de dag en gaan makkelijker leuke dingen doen. Pluk de dag, dat gevoel. Het is allemaal nog te kort geleden om angst te hebben. Ik ben wel erfelijk belast, maar ik blijf er wel vrij nuchter onder. Ieder krijgt wat ie aankan, denk ik. Ik heb geluk gehad, ik tel mijn zegeningen. Die implantaten in mijn kaak zijn in feite goud waard.”

Wat is jouw ervaring met longkanker?