“Vanuit de gedachte dat mensen met een beperking dezelfde kansen verdienen als mensen zonder beperking, richtte ik eind 2006 de Lucille Werner Foundation op. Tien jaar later is er veel veranderd; de overheid draagt positief bij met de Participatiewet – en door bij te sturen op de resultaten hiervan. Maar we zijn er nog lang niet; er zullen nog vele stappen gemaakt moeten worden.

Vanuit mijn werkveld zie ik dat door verschillende partijen (mensen met een beperking, overheid en bedrijfsleven) bij elkaar te brengen, naar elkaar te luisteren en elkaar te inspireren, de drempels echt zo hoog niet liggen. Ik blijf me volop inzetten om de emancipatiebeweging van mensen met een beperking verder te brengen. Bijvoorbeeld met De Mis(s) Verkiezing die op 6 mei aanstaande na tien jaar terugkomt op televisie. De twee uur durende liveshow gaat over vrouwen die schitteren door geloof in eigen potentieel. Binnen twee weken na bekendmaking van de Mis(s) Verkiezing hadden zich al 120 veelbelovende kandidaten aangemeld!

We zien bij deze mensen dat het vaak juist door hun handicap is, dat ze gingen geloven in hun enorme potentie, iets wat iedereen in zich heeft, zolang je durft te dromen. Het zijn mensen die accepteren dat onvolmaakt-heden nu eenmaal bij het leven horen, wat ze juist in staat stelt om als mens te kunnen bloeien. Ze doen een beroep op een kracht waar mensen ‘zonder beperking’ vaak niet aan toekomen. Hierdoor kunnen mensen zonder beperking veel leren van mensen met een handicap – en mensen met een beperking hebben het hard nodig dat anderen voor hen open staan. Kortom: we kunnen elkaar alleen maar verrijken!”

Gastbijdrage van Lucille Werner.