Stress-urine-incontinentie (SUI) bij mannen is zeldzaam. Maar als er dan sprake van blijkt, tolereren mannen dit langer dan twee jaar voordat ze medische hulp zoeken – en een derde wacht zelfs meer dan vijf jaar. Dat melden onderzoekers van UT Southwestern. Hun onderzoeksresultaten zijn gepubliceerd in het tijdschrift Urology. Ze doen hiermee een beroep op huisartsen om vaker te controleren op deze aandoening.

Stress-urine-incontinentie

SUI treedt op wanneer lichamelijke activiteit of inspanning – een hoest of zwaar tillen – ervoor zorgt dat de blaas urine lekt. Het komt veel vaker voor bij vrouwen dan mannen. Bij mannen die prostaatkankerbehandelingen hebben gehad met een operatie (prostatectomie), is er een grotere kans op de aandoening.

Volgens onderzoeker Allen Morey kan het lange wachten ermee te maken hebben dat mannen niet snel klagen bij fysieke problemen. Maar onderzoek laat zien SUI significant negatieve psychosociale en emotionele effecten kan hebben.

Diagnose en behandeling

Morey: “Met behulp van nieuwe diagnosetechnieken zijn we nu in staat beter deze urine-incontinentieproblemen op te lossen. Er zijn eenvoudige en veilige oplossingen – inclusief kleine operaties die kunnen helpen de fysieke beschadigingen te herstellen.

Een derde wacht meer dan 5 jaar

De wetenschappers onderzochten 572 gevallen die tussen 2007 en 2017 zijn vastgesteld. Ze ontdekten dat de mediane tijdsduur die de mannen hadden gewacht om behandeling voor hun SUI te zoeken 32 maanden was, met bijna een derde die meer dan vijf jaar heeft gewacht. Patiënten in de jaren 80 hadden een gemiddelde van meer dan zeven jaar gewacht.

Ze merkten eveneens op dat als zich na een prostatectomie problemen voordoen met blaascontrole, deze binnen de eerste 12 maanden hersteld worden. Als er langer wordt gewacht is het onwaarschijnlijk dat er verbetering optreedt. De zorg voor deze patiënten moet dan ook breder zijn dan alleen gericht op de prostaatkanker zelf.

Betere screening nodig

In sommige gevallen kan behandelingsvertraging ook verband houden met de weerstand van de patiënt om meerdere operaties te ondergaan of vanwege beperkte toegang tot geschikte specialisten, aldus de onderzoekers. Echter blijkt dat de tevredenheid van de patiënt en de kwaliteit van levensverbetering voor diegenen die een operatie ondergaan, variëren van 73 tot 90%. Hieruit is op te merken dat er wel degelijk de noodzaak is voor betere screening op problemen als urine-stress-incontinentie na prostaatkankerbehandeling.

Volgens onderzoeker Joceline Fuchs is het belangrijk voor mannen om te weten dat er effectieve en veilige behandelingen bestaan bij stress-urine-incontinentie. En zijn ze erbij gebaat om onmiddellijk en zo nauwkeurig mogelijk een diagnose te laten stellen.