De beste behandeling bij etalagebenen is goed voor jezelf zorgen. Dus vanaf nu staat je gezondheid op één! Dat wil zeggen: stoppen met roken in het geval dat je rookt, veel lopen, meer bewegen en gezond eten. Maar ja, hoe ga je dit daadwerkelijk doen én volhouden? Hoe pas je de behandeling toe op een manier die helemaal bij jou past? De huisarts denkt hierover graag met je mee.

Huisarts Mehrzad Nasseri werkt in Utrecht en weet als geen ander dat een standaard advies niet werkt. “Ieder mens is anders. Zo ga ik mijn Turkse patiënten niet aanraden om aardappels en vlees te eten. Of iemand die graag naar buiten gaat, dwing ik niet drie keer per week naar een sportschool te gaan. Het is allang niet meer ‘wat de dokter zegt en daarmee basta’. Nee, we beslissen samen wat de best passende behandeling is. Helemaal bij etalagebenen, oftewel perifeer arterieel vaatlijden (PAV). Omdat dan die leefstijlverandering extra belangrijk is, zoeken we naar een aanpak die het meest kans maakt bij die betreffende persoon.”

Shared decision making

Gezamenlijk besluiten, ook wel shared decision making genoemd, is een overlegmethode die steeds meer dokters toepassen. Het is eenvoudig gezegd het tegenovergestelde van ‘de dokter beslist’. Dokter en patiënt nemen samen, op basis van weloverwogen keuzes, een besluit over de behandeling. Voorwaarde is dat beiden op de hoogte zijn van álle opties bij het ziektebeeld. Dit vraagt van de specialist om een onbevooroordeelde en volledige uitleg, die gebaseerd is op wetenschappelijk bewijs, medische kennis en ervaring en de voor de patiënt belangrijke waarden. De patiënt op zijn/haar beurt, moet in staat zijn om over te kunnen brengen wat belangrijk voor hem of haar is en welk deel van de uitleg van de dokter niet duidelijk is.

Samen beslissen met hulp van anderen

“Je moet altijd met de patiënt afstemmen en aftasten wat er allemaal aan de hand is,” vervolgt dokter Nasseri. “En op basis van die antwoorden, bespreek ik alleen de opties die logischerwijs aansluiten bij de wensen van de patiënt. Maar je moet je ook realiseren dat ik per patiënt maar zo’n 10 minuten tijd heb. Gelukkig heb ik mijn hulptroepen. Voor gesprekken waarin samen met de zorgverlener moet worden uitgezocht wat de beste behandeling is, heeft de praktijkondersteuner veel meer tijd en de benodigde kennis. En de diëtist niet te vergeten; die is ook onmisbaar bij het begeleiden van patiënten met etalagebenen.”

Dit artikel is financieel mogelijk gemaakt door Bayer. De hierin besproken meningen en ervaringen zijn afkomstig van de geïnterviewde personen, Bayer heeft geen invloed op de inhoud gehad.

PP-XAR-NL-0319-1