Begin 2015 liep Alianke van de Wal een infectie met een Streptokokken-A bacterie op. De bacterie ontpopte zich tot een vleesetende bacterie en maakte acuut opereren noodzakelijk. Met de wond die zij eraan overhield, kwam zij terecht bij een brandwondencentrum.

Onbekende oorzaak van de vleesetende bacterie

Necrotiserende Fasciitis is een infectie door bacteriën, bij Alianke een infectie door de Streptokokken-A bacterie. In de volksmond is dit beter bekend als vleesetende bacterie. Hoe zij de vleesetende bacterie heeft opgelopen is onbekend. Ze werd op een avond, het was begin 2015, opgenomen in het ziekenhuis na een aanhoudende felle kramp in haar rechter bovenbeen. Vrij snel daarna verschenen er rode vlekken. Het zou gaan om een ernstige bacteriële infectie. Direct kreeg zij antibiotica toegediend. Alianke: “Ondanks de flinke pijnstilling kwam die nacht de kramp in alle hevigheid weer opzetten. De rode vlekken hadden zich inmiddels vermenigvuldigd. De bacterie bleek zich in korte tijd te vermenigvuldigen en tastte zo de huid, vetweefsel en spieren aan.”

Operatie en huidtransplantatie

De chirurg besloot onmiddellijk te opereren. Tijdens de operatie werd een aanzienlijk deel van huid en weefsel verwijderd, om zodoende het al afgestorven deel met de vleesetende bacterie uit het lichaam te kunnen verwijderen. Twee dagen werd Alianke op de IC onder een lichte narcose gehouden zodat zij geen last van de pijn zou hebben.

Toen de wond optimaal was, kreeg zij een huidtransplantatie door huid van haar linkerbeen op de rechter over te brengen. Na in totaal twee maanden ziekenhuis werd zij ontslagen om verder aan te sterken en te revalideren in een revalidatiecentrum. Nieuwsgierig geworden naar wat haar herstelproces zou inhouden, begon zij aan een zoektocht op internet, ook met het idee om lotgenoten te vinden. “Maar er is zo weinig over bekend. Tot ik op de website van een brandwondencentrum terechtkwam, dat een speciale pagina hiervoor heeft ingericht. Daar trof ik duidelijke informatie en ervaringsverhalen aan van mensen die hetzelfde hadden meegemaakt als ik. Via het brandwondencentrum kwam ik in contact met een lotgenoot.”

Behandeling in het brandwondencentrum

Eenmaal thuis besloot ze voor een second opinion over het vervolgtraject naar het littekenspreekuur van het brandwondencentrum te gaan. “Verschillende artsen bekeken op hetzelfde moment mijn been met de nog open wonden. Ik merkte dat zij over veel expertise en ervaring beschikten. De behandeling voor infecties met een vleesetende bacterie zijn vergelijkbaar met de behandeling van brandwonden. Prioriteit had volgens hen dat de wond dicht moest.” Met twee verschillende soorten zalf werden de wonden binnen tien dagen gedicht. Een bijzonder resultaat.

Steun van naasten, zorgverleners en lotgenoten

Sinds kort kan ze dankzij een aanpassing op haar pedaalarm ook weer fietsen en met haar twee jonge kinderen. Wel is ze nog regelmatig vermoeid. Ook heeft ze soms last van sombere dagen. “De beelden van toen ik in het ziekenhuis lag, trekken soms aan mij voorbij. Het is een trauma dat ik aan het verwerken ben. Van die vermoeidheid en sombere dagen heb ik meer last dan van mijn been.” Toch kijkt ze ook met een positief gevoel terug op wat is gebeurd. “Het was heel heftig, maar ik heb enorm veel steun gehad aan de juiste mensen om mij heen. Niet alleen familie, vrienden, collega’s en buren, maar ook de vele zorgverleners die ik heb ontmoet. Ik voel me heel goed onder de goede zorg en nauwe betrokkenheid die zij mij toonden.”

Wat is jouw ervaring met een vleesetende bacterie?